سوگوار غریب سرزمین بلوط وباران بودن کار دشواری است.نمی دانم در این فضای مجازی چگونه باید به آیین مردمان آن دیار محنت زده،عزاداری کرد . مردمانی که داغ محرومیت این همه سالهای دراز بر صورت های آفتاب سوخته شان تا ابد باقی مانده است . و حالا همان تنها سقف بی توشه و آرزوی خود را هم از دست داده اند.این روزها آب در آتشگاهمان ریخته ایم و سوگواریم
Sunday, April 02, 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment