سوگوار غریب سرزمین بلوط وباران بودن کار دشواری است.نمی دانم در این فضای مجازی چگونه باید به آیین مردمان آن دیار محنت زده،عزاداری کرد . مردمانی که داغ محرومیت این همه سالهای دراز بر صورت های آفتاب سوخته شان تا ابد باقی مانده است . و حالا همان تنها سقف بی توشه و آرزوی خود را هم از دست داده اند.این روزها آب در آتشگاهمان ریخته ایم و سوگواریم
هیچ
-
این همه خون برای هیچ. برای نفرت و غرور و حماقت و هیچ. برای آرزو و امید و
توهم و هیچ. برای کوتاهی عمر و بلندای تاریخ و هیچ. برای خواب دیروز و سراب
فردا و ...
2 weeks ago

No comments:
Post a Comment