تامل

حس بدي كه هر بار بعد از تعطيلي يك نشريه به سراغمان مي‌آيد، گفتني نيست. وقتي نشريه اي تعطيل مي‌شود بخشي از دوستان و همكارانم بيكار مي‌شوند.به نظرم اين نحوه برخورد با نشريات سختگيرانه ترين روشي است كه مي‌توان اتخاذ كرد و بدان پايبندي نشان داد.به سهم خود از شكل گيري و بسط چنين نگاهي متاسفم.كاش راهي وجود داشت تا دوباره مي‌توانستيم شرق و نامه و حافظ و...را به دامان نشريات كشور باز گردانيم.حرف چنداني براي گفتن ندارم. تنها مي‌ماند يك همدردي ساده با همه همكارانم در اين نشريات. به خصوص شرق كه تلخي توقيف آنرا را هرگز فراموش نمي‌كنم